گفت و گو با کمک راهنما همسفر زهره؛ به مناسبت هفته گلریزان
چهارشنبه 22 آبان 1398 ساعت 10:55 ق.ظ | نوشته شده به دست همسفر آزاده | ( نظرات )
تغییر خواسته، تغییر زندگی

گفت و گو با کمک راهنما همسفر زهره 

در باب جشن گلریزان

در ادامه شمارا به خواندن این گفت‌وگو دعوت می‌نماییم تا از حس و حال کمک راهنمای هم‌سفر عزیز در رابطه با چگونگی عضو شدن در لژیون سردار و معرفی خود به‌عنوان دنور برایمان بگویند...

کنگره 60 سازمان مردم نهادی است که درزمینهٔ درمان اعتیاد فعالیت می‌کند. ازآنجایی‌که تمامی مخارج این سازمان بر عهده‌ی خود اعضا می‌باشد به دستور جناب مهندس یک هفته از سال به جشن گل‌ریزان اختصاص داده‌شده است. افرادی که مبلغ 6 میلیون به بالا را بتوانند پرداخت نمایند عضو لژیون سردار می‌شوند و همچنین افرادی که مبلغ 50 میلیون به بالا پرداخت نمایند نشان دنور به معنی بخشنده را دریافت می‌نمایند.  کمک راهنما هم‌سفر زهره اولین عضو دنور هم‌سفران شعب اصفهان است. مسافر ایشان با 13 سال تخریب آنتی ایکس تریاک و شیره وارد کنگره شدند، سیزده ماه و هجده روزبه روش دی اس تی با داروی اوتی به راهنمایی، کمک راهنمایان محترم آقای مجید و خانم طاهره سفر کردند والان هم 7 سال و یک ماه است که آزاد و رها می‌باشند.

بخشش شما به‌عنوان یکی از اولین دنورهای هم‌سفر، چقدر در اضافه کردن شعاع لژیون سردار تأثیر دارد؟ 

چون در کنگره همیشه آموزش همراه با عمل است وقتی در عمل به رؤیت دیگران می‌رسد قطعاً دیگران هم که توانایی آن کار را داشته باشند الگوبرداری می‌کنند. چنان چه در سال گذشته در اصفهان یک نفر از بخش مسافران در جایگاه دنور قرار گرفت و به دنبال آن امسال به چند نفر دنور تبدیل شد و اگر ایشان این کار را نمی‌کرد شاید بقیه فکر می‌کردند دنور شدن مال انسان‌های خاصی هست. قطعاً و انشا الله در بخش هم‌سفران هم همین‌گونه خواهد شد.

به نظر شما تغییرات برای یک هم‌سفر در کنگره باید در چه راستایی باشد تا بتواند به بهترین شکل در جشن گل‌ریزان نقش داشته باشد؟ 

خداوند سرنوشت هیچ قومی را عوض نمی‌کند مگر آن قوم دست از خواسته‌های نامعقول خود بردارند. شاید بارها این جمله را شنیده‌ایم اما درست نفهمیده‌ایم، سرنوشت من تغییر نمی‌کند مگر خواسته‌های من تغییر کند، خواسته‌های ما هم چیز عجیب‌وغریبی نیست. همین‌که فلان لباس را می‌خواهم، فلان خانه را می‌خواهم، فلان تولد را برای بچه‌ام می‌خواهم، فلان سرویس غذاخوری را می‌خواهم  و...ممکن است به هیچ‌کدام هم نرسم اما در حقیقت همین‌هاست، اگر کمی دقت کنیم می‌بینیم که همه و همه را فقط برای خودم و خانواده خودم می‌خواهم. آیا من با چنین تفکری سرنوشتم عوض می‌شود؟! آیا حالم بهتر می‌شود؟! خیر مگر این‌که در این میان از آن‌هایی که واقعاً نیاز من نیست صرف‌نظر کنم و در این تفکر خیر دیگران را هم لحاظ کنم، این یعنی تغییر خواسته، وقتی خواسته تغییر کرد قطعاً زندگی من هم عوض می‌شود.

به نظر من تغییرات باید ازلحاظ تفکری باشد یعنی یک هم‌سفر اولاً بخواهد به دیگران کمک کند و این جز خواسته‌های او باشد و دوما بداند که کنگره کجاست و چه اهدافی دارد؟ باید  بداند که او کجا آمده تا بعد بتواند به بهترین شکل در جشن گل‌ریزان شرکت کند.

بازتاب خدمت مالی به کنگره را در زندگی خود چگونه دریافت کرده‌اید که امسال هم تصمیم گرفتید به‌عنوان دنور در کنگره نقش داشته باشید؟ 

هر کس در کنگره خدمتی می‌کند بدون شک به او برمی‌گردد، حال ممکن است خیلی‌هایش را حس نکنیم اگر به‌صورت پول و مال برگردد شاید آن را حس کنیم اما گاهی که به‌صورت سلامتی، آرامش، شادی و ...به زندگی من برگردد شاید حس کردنش سخت‌تر باشد.

اگر بخواهم از زندگی شخصی خودم بگویم، از زمان ورودمان به کنگره تاکنون، از صفر به صد رسیده‌ایم، معامله پرسودتر از این سراغ ندارم که تو یکی بدهی و صدتا بگیری، مهم این است که من بدانم بدون کنگره به اینجا نمی‌رسیدم، مهم این است که بدانم به‌واسطه کنگره و آموزش‌های کنگره بود که من به این مرحله رسیده‌ام، پس حالا اگر بخشی از درآمدی که به‌واسطه خود کنگره به دست آوردم را به کنگره بدهم کار شاقی را انجام نداده‌ام، تازه وظیفه انسانی خود را انجام داده‌ام و اگر غیرازاین باشد به‌دوراز انسانیت است.

جناب مهندس می‌گویند، هر موقع چیزی را می‌دهید و خوشحال می‌شوید بدانید در تزکیه به مرحله خوبی رسیده‌اید، چگونه می‌توان به‌صورت زیربنایی این تفکر را در ره‌جو بیدار کرد؟ 

به نظر من  راهنما فقط و فقط در عمل می‌تواند آموزش‌ها را به ره‌جو انتقال دهد و تفکرات مثبت را در ره‌جو بیدار کند و اگر غیرازاین باشد سخنان او در لژیون قصه‌ای بیش نیست.

حال ممکن است خیلی از کمک راهنمایان توان مالی نداشته باشند اما می‌توانند عشق به خدمت را درجاهای دیگر داشته باشند، مثلاً راهنمایی که همیشه به‌موقع می‌آید، همیشه پرانرژی است، شاد است، عاشق خدمت است و ... راحت می‌تواند این عشق را به ره‌جو منتقل کند.

از طرفی دیگر هم درآیات قرآن هم داریم که «وَ تواصوا بالحَق وَ تواصوا بِالصَبر»، یعنی دیگران را به‌حق توصیه کنید، چون ما انسان‌ها فراموش‌کاریم و شدیداً به یادآوری نیاز داریم، ما باید یادآوری کنیم، اینکه دیگران چه برداشتی از حرف ما دارند مهم نیست، قطعاً در این میان آن‌هایی که باید بشنوند و بیدار شوند، می‌شنوند و بیدار می‌شوند.

  آیا رسیدن به این جایگاه، زیربنای فکری خاصی می‌خواهد؟ اگر چنین است باید از کجا شروع کنیم تا بخشش را به‌حداعلای خود برسانیم؟ 

اگر کمی به اطراف خود با دقت بیشتری نگاه کنیم وقتی در یک مسیر چند کیلومتری می‌روی، غیرممکن است که چند مصرف‌کننده حال خراب نبینی، حال مایی که راه درمان را پیداکرده‌ایم، در مقابل آن‌ها مسئول هستیم، آن‌ها هم حق حیات دارند، چه کسی می‌تواند تضمین کند که فرزندانش در آینده مصرف‌کننده نشوند؟!

غیر از ما که راه کنگره را پیداکرده‌ایم هنوز مادران و پدران و خواهران و فرزندان و همسران دیگری هم هستند که از اعتیاد عزیزان خود در رنج هستند. اگر رهایی و درمان و حال خوش را فقط برای خود بخواهیم پس انسانیت ما کجاست؟!

این تفکر انسان را به حرکت وامی‌دارد که شروع کند به بخشیدن، از مالش، از وقتش، از عصاره جانش، اما اگر بخواهم از بخشش مالی بگویم باید از سبد کنگره شروع کرد. 

وقتی من برایم مهم است که سبد را حمایت کنم از خانه به فکر این پول هستم و سعی می‌کنم اگر یک دوهزاری، یک پنج‌هزاری و یک ده‌هزاری در کیفم هست، ده‌هزاری را بیندازم. مهم این است که من تمام توان مالی خودم را بدانم و پیدا کنم و سعی کنم با تمام توان مالی شرکت کنم، اگر می‌توانم یک‌میلیون و صد هزار تومان بدهم، نیایم رندش کنم و یک‌میلیون بدهم، آن صد هزار تومان را هم بدهم.

  آقای مهندس در سی دی حلقه‌های ارتباطی می‌گویند که گوهرها همیشه نباید بزرگ باشند یعنی لازم نیست که پول زیادی داشته باشیم که آن را ببخشیم، گاهی ما در تصورات خودمان می‌گوییم اگر وضع مالی‌ام خوب بود چنین و چنان می‌کردم و می‌بخشیدم، با توجه به صحبت‌های آقای مهندس نظر شما در این مورد چیست؟ 

آقای مهندس در یک روز چهارشنبه در صحبت‌هایشان جمله‌ای از بزرگی گفتند و آن اینکه امکان ندارد کسی پول‌دار باشد اما بخشنده نباشد، یعنی اینکه فرد از بخشیدن به ثروت می‌رسد، مهم این است که انسان آن صفت بخشندگی را کسب کرده باشد، آنگاه اگر هزار تومان هم داشته باشد پانصد تومانش را می‌بخشد، اما اگر انسان آن صفت بخشندگی را کسب نکرده باشد اگر میلیاردر هم باشد نمی‌تواند ببخشد. انسان موجودی طمع‌کار است، هرچه داشته باشد بیشتر می‌خواهد و هیچ‌وقت خواسته‌های او به صفر نمی‌رسد اما در این میان کسی برنده است که یک جاهایی توان این را داشته باشد که از خواسته‌های خود به خاطر دیگران بگذرد. قطعاً تمام کسانی که امسال دنور شدند هم کم‌وکاستی‌های زیادی در زندگی‌هایشان داشتند، اما گذشتند چون بخشیدن برایشان عمل بسیار لذت‌بخش و باارزش بوده است.

هرچه ببخشیم، بدهکارتر می‌شویم، این دیدگاه کنگره را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ 

بله من این را روزی که مسافرم من را به‌عنوان دنور معرفی کردند با تمام وجودم حس کردم، چون در کنگره هرچه ببخشیم به ازای آن بخشش حس‌های نابی را دریافت می‌کنیم که حاضر نیستیم آن لحظه را با میلیاردها تومان عوض کنیم. چون در حقیقت هیچ از دست دادنی نیست و همه‌اش دریافت کردن است. من حس می‌کنم تنها مبالغی که تاکنون به کنگره کمک کرده‌ام برایم مانده وبقیه رفته است.

 آیا این دیدگاه با این قانون که باید از درون و برون خود را خالی کنیم تا چیز بهتری به دست آوریم، سنخیتی دارد؟ 

بله همین است وقتی می‌بخشی یعنی از بیرون پولت را می‌دهی و از درون محبتت را می‌دهی، عشقت را می‌دهی، عشق و محبت خالص‌تر و ناب‌تری را دریافت می‌کنیم.

ترس از بخشیدن انسان را محتاط و محافظه‌کار می‌کند و اصولاً ترس نتیجه فکر کردن به ناشناخته‌هاست، چگونه از تغییر ماهیت تفکرمان در مواجه با این ترس جلوگیری کنیم؟ 

ترس از بی‌ایمانی است، انسانی که ایمان داشته باشد هیچ‌گاه دستش نمی‌لرزد، به نظر من انسان آگاه ترس از این باید داشته باشد که نکند فرصتم را از دست بدهم و این برهه از زمان را هم از دست بدهم و با همان صفات قبلی به جهان دیگر بروم.

برای اینکه ترس از بخشش در ما کمتر شود یک مقداری زاویه دید خود را وسیع‌تر کنیم و ببینیم برای چه پا به این دنیا گذاشته‌ایم؟ مگر غیر از آموزش و خدمت هست، مگر غیر از برای کسب صفت است. به قول آقای زرکش: فقط یک‌راه است که انسان بتواند پولش را با خودش به جهان دیگر ببرد و آن‌هم این هست که آن را تبدیل کند، وقتی تو می‌بخشی انگار به تو اجازه می‌دهند که پولت را با خودت ببری و به درد جهان دیگرت هم بخورد.

کمی از ماجرای دنور شدن مسافرتان و سپس خودتان برایمان بگویید. 

من یادم می‌آید پارسال روز سه‌شنبه  و جشن گل‌ریزان بخش مسافران بود و مسافر من هم استاد جلسه بودند و شاید نیم ساعت قبل از اینکه جلسه شروع بشود به‌سرعت آمدند به خانه و درحالی‌که سریع لباس‌هایشان را عوض می‌کردند به من گفتند که آقای سلامی همین‌الان به من زنگ زدند و گفتند ما جدیداً بخشی را به قسمت مالی اضافه کرده‌ایم به نام دنور و اگر کسی بتواند مبلغ 50 میلیون تومان به بالا کمک کند ما به او یک نشانی می‌دهیم به‌عنوان دنور و به معنی بخشنده در کنگره معرفی می‌شود و نظر من را پرسیدند و من هم به ایشان گفتم شک نکن و این کار را انجام بده، حتی اگر این پول را در خودت سراغ نداشته باشی. وقتی به جلسه رفت و این کار را کرد از آن روز ما حس کردیم که زندگی‌مان خیلی عوض شد، شاید خیلی‌ها امروز بگویند اگر کسی به ما بگوید که باید این کار را انجام بدهید به چشم قشنگی به این قضیه نگاه نکنند و شاید بگویند فلانی ما را مجبور به این کار کرد اما همیشه من مدیون آقای سلامی هستم که از ما خواستند که این کار را انجام بدهیم و خود این باعث شد که امسال مسافرم، مرا هم عضو دنورهای کنگره بکند.                 

  

زمانی که مسافرتان این سؤال را از شما کردند فکر می‌کردید که شما خودتان هم روزی در این جایگاه قرار بگیرید؟ 

خیر، چون من هم مثل خیلی از هم‌سفران دیگر، نه شاغل هستم و نه پول آن‌چنانی از خودم سراغ داشتم، اما مثل خیلی از هم‌سفران با تمام وجودم می‌خواستم که آنچه از دستم برمی‌آید را در کنگره خرج بکنم چون واقعاً به کاری که در کنگره انجام می‌دهم ایمان کامل داشتم و اینکه خودم چطور شد در این جایگاه قرار گرفتم ماجرا این بود که یک روز برای اولین بار در لژیون سردار غیبت داشتم و پس از یک ساعت و نیم که از جلسه گذشته بود؛ دیدم که مرزبان شعبه خانم رؤیا به من زنگ زدند و گفتند که مسافرتان شمارا به‌عنوان دنور معرفی کرده است.

من هیچ انتظاری از مسافرم نداشتم که این کار را بکند و حتی یک درصد در باورم نبود که این کار را کرده باشند و خودم داشتم تلاشم را می‌کردم و حدود ده میلیون هم برای جشن گل‌ریزان پس‌انداز کرده بودم. اگر بخواهم از حسم بگویم خیلی با سال قبل عوض نشده بود چون همیشه در حد توان خودم سعی می‌کردم کمک بکنم، یعنی پولی که من دو سال پیش‌دادم ازنظر حسی با امسال برایم فرق چندانی نکرد، فقط چیزی که برای من خیلی قشنگ بود این بود که  حس کردم مسافرم  شاید ذره‌ای من را به‌عنوان یک هم‌سفر یا همسر خوب قبول دارد.

و این را می‌خواهم بگویم که خیلی از هم‌سفران شاید بگویند که اگر ما هم جای خانم زهره بودیم و چنین مسافری داشتیم قطعاً ما هم می‌خواستیم که در این جایگاه قرار بگیریم، این را می‌خواهم بگویم که خیلی زمان برد و خیلی هزینه کردم و خیلی از خود گذشتم که بتوانم همسری که او می‌خواهد باشم و هم‌سفری که او می‌خواهد باشم تا اینکه یک روزی بخواهد محبت خودش را این‌گونه برای من جبران بکند.

پس شما به این مسئله باور دارید که همه‌چیز درون خودمان است و اگر بخواهیم در جایگاهی قرار بگیریم با عملکرد درست خودمان می‌توانیم این کار را بکنیم؟ 

بله من  کاملاً این را با تمام وجودم باور دارم چون زندگی امروز من رؤیاهای دیروز من است که به آن رسیده‌ام. یک مسافر به نظر من باید هم‌سفرش را از درون زیبا ببیند، وقتی چنین شد آن‌وقت او را به‌عنوان یک همسر و یک تکیه‌گاه در زندگی‌اش قبول دارد و سعی می‌کند که خواسته‌های او را اجرا بکند و اگر می‌بینیم که مسافران ما بااینکه توان مالی دارند اما در کمک مالی به ما یاری نمی‌دهند، شاید یک بخش آن این باشد که هنوز درک نکرده‌اند که کنگره کجاست و یک بخش هم این باشد که هنوز ما را به‌عنوان یک هم‌سفر خوب نمی‌شناسند و هنوز یک جای کارمان اشکال دارد و باید هنوز روی خودمان کار بکنیم، بیشتر چشم بگوییم و همان کسانی باشیم که آن‌ها می‌خواهند و این ممکن است خیلی زمان ببرد. من‌بعد از 9 سال در کنگره ماندن این اتفاق برایم افتاد، باید صبور باشند و نگذارند خواسته‌هایشان ضعیف بشود و پرورشش بدهند که قطعاً به آنچه می‌خواهند می‌رسند.

در صحبت‌هایتان گفتید که وقتی مسافرتان با شما مشورت کردند، آن زمان حتی این توان را در ایشان هم سراغ نداشتید، ولی امسال علاوه بر خودشان شمارا هم شرکت دادند، می‌خواستم بدانم که آیا یک  جای خالی برای این پول که خوب مبلغ کمی هم نیست در زندگی شما نبود؟ مانند سرمایه‌گذاری برای آینده فرزندانتان و...؟

اولاً اینکه من همیشه با خودم می‌گویم اگر که تمام کسانی که درگذشته کمک کردند تا ما امروز شعبه‌ای داشته باشیم و در آنجا به درمان و آرامش برسیم اگر آن‌ها هم می‌خواستند این‌طور فکر کنند که نکند پولی که می‌دهند در آینده برای زندگی خودشان یا فرزندانشان مشکلی ایجاد شود، امروز ما چه وضعیتی داشتیم، فرزندانمان در چه وضعی بودند، مسافرانمان در چه وضعی بودند؟! پس آن‌ها این‌طور فکر نکردند که توانستند بگذرند و اگر ما بخواهیم این‌طور فکر کنیم چه بر سر آیندگان ما می‌آید؟! آیا مصرف‌کنندگان آینده‌ی ما حق حیات ندارند؟

دوما وقتی‌که انسان ایمان داشته باشد به آن‌کسی که دعوتش می‌کند به این کار، خیلی قضیه فرق می‌کند وقتی‌که آقای سلامی به‌عنوان دیده‌بان کنگره به مسافر من گفتند که تو باید این کار را بکنی، قطعاً او بیشتر از من و مسافرم  ، ما را می‌شناسد و از شرایط کاری او هم خبر داشت و روزی که به اصفهان آمدند گفتند که من به زبان خود مهدی وارد شدم و از او خواستم چون این مسئله دنور شدن فی‌البداهه بود و تصمیم گرفته بودند به چندنفری که ظرفیت معنوی و مادی بالایی دارند زنگ بزنند و دعوت به این کار بکنند و گفتند که من با هرکسی با زبان خودش وارد شدم و من احساس کردم زبان مهدی این بود که تو باید این کار را انجام بدهی.

وقتی به‌عنوان یک راهنما، ره‌جو به من ایمان دارد آن‌وقت حرف مرا گوش می‌کند و حتی اگر چیزی را در توان خودش نمی‌بیند سعی می‌کند که انجامش بدهد و چیزی هم که برای ما اتفاق افتاد ایمان کامل به کار آقای سلامی بود و تا آخر عمر هم مدیون ایشان هستیم که به‌واسطه این کار ما حس‌های خیلی نابی را در کنگره تجربه کردیم. در حال حاضر من آمادگی این رادارم که حتی اگر شده سقف بالای سرم را بدهم و در چادر زندگی کنم و در عوض به کنگره کمکی بکنم.                         

گذراندن ساعاتی صمیمانه با جناب مهندس و برخورد نزدیک با ایشان و کسانی که از حجاب‌ها عبور کرده‌اند و به مقام محرم شدن در صور پنهان برای قرار گرفتن در چنین جایگاهی رسیده‌اند، باعث شد چه درسی از آن ضیافت بگیرید؟ 

آنجا آقای مهندس صحبت خیلی قشنگی کردند که این بحث لژیون سردار یک بازی بود که ما راه انداختیم والان بحث دنورها هم یک بازی جدیدی است که اضافه‌اش کرده‌ایم و از این به بعد هم شاید بازی‌های جدیدتری اضافه کنیم، من آن لحظه خدا را شکر کردم که من هم در این بازی وارد شدم و چیزی که در آن ضیافت دیدم این نبود که همه افراد شرکت‌کننده وضع مالی خوبی داشته باشند، حتی یک نفر از عزیزان گفتند که من سال گذشته کاری نداشتم و حتی ماشینی نداشتم که از خانه به کنگره بیایم و حدود 10 میلیون تومان جمع کرده بودم تا بتوانم یک پراید بخرم و  وقتی‌که بحث لژیون سردار شد تصمیم گرفتم که 5 میلیون از آن پول را بدهم و عضو شوم و این حرکت من امسال باعث شد که بتوانم در جایگاه دنور قرار بگیرم و از آقای مهندس خواستند که به کسانی هم که توان مالی کمتری دارند اجازه این کار را بدهند چراکه تا نبخشیم به دست نمی‌آوریم و این خیلی برای من در این ضیافت درس بزرگی بود که در این ضیافت، افراد با توان مالی کمتر هم حضور داشتند حتی کشاورز عزیزی شرکت کرده بود و تمام توان مالی‌اش را گذاشته بود اما همه با تمام وجودشان این پول را داده بودند و ذره‌ای شک در آن نداشتند و تمام حس و عشقی که داده بودند در آن جلسه موج می‌زد.

پس شما اعتقاددارید که بودن در این جایگاه اتفاقی نیست؟! 

صد در صد. اصلاً در این دنیا برگی از درخت اتفاقی نمی‌افتد و قطعاً اتفاقی به این بزرگی هم اتفاقی نیست و این به این معنی نیست که کسی که این کار را انجام می‌دهد کار عجیبی می‌کند کار بزرگ است اما عجیب نیست به نظر من کسی که توان مالی دارد و این کار را انجام نمی‌دهد کارش عجیب‌وغریب است.

تهیه و تایپ گزارش: هم‌سفر آزاده و هم‌سفر سحر

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: گفت و گو،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
مرجان(شادآباد) دوشنبه 27 آبان 1398 07:56 ب.ظ
همسفرزهرا.م شنبه 25 آبان 1398 07:48 ب.ظ
ضمن تشکروخداقوت به خانم زهره ،بسیارلذت بردم ،ممنون که حس زیبا وتجربیات زیبای خودرادراختیارماگذاشتیدامیدکه بتوانیم سرلوحه ی کارخودقراردهیم.
ممنون ازخانم آزاده،راهنمای عزیزم وخانم سحر
همسفر سارا شنبه 25 آبان 1398 05:11 ب.ظ
بسیار تا بسیار از خواندن این مصاحبه زیبا لذت بردم و استفاده کردم
خانم زهره عزیز بسیار عالی و تاثیرگزار بود
خداقوت و سپاس از خانم آزاده عزیز و خانم سحر عزیزم
همسفرالهه.لژیون 14.خانم خاطره. شنبه 25 آبان 1398 01:16 ب.ظ
سلام عرض میکنم خدمت کمک راهنمای خوب وارجمند.ازصحبتهای شمابسیارلذت بردم وآموختم.انشاا...که من ومسافرم دراین راه بزرگ قدم برداریم.یکی ازخواسته های بزرگ من است.وخداقوت وتشکرازخانم آزاده وخانم سحرعزیز.
همسفرالهه.لژیون 14.خانم خاطره. شنبه 25 آبان 1398 01:14 ب.ظ
سلام عرض میکنم خدمت کمک راهنمای خوب وارجمند.ازصحبتهای شمابسیارلذت بردم وآموختم.انشاا...که من ومسافرم دراین راه بزرگ قدم برداریم.یکی ازخواسته های بزرگ من است.
همسفر زهرا (الف) لژیون 4 شنبه 25 آبان 1398 11:51 ق.ظ
خانم زهره عزیزصحبت های شما بسیار عالی بود مثل همیشه .امیدوارم. من هم بتوانم مثل شما خدمتگذار، شایسته و لایقی برای کنکره 60 باشم. موفق،، پاینده،، و سربلند باشید
تشکر از خانم آزاده عزیز بابت، این مصاحبه.
همسفر زهرا (الف) لژیون 4 شنبه 25 آبان 1398 11:03 ق.ظ
خانم زهره عزیزصحبت های شما بسیار عالی بود مثل همیشه .امیدوارم. من هم بتوانم مثل شما خدمتگذار، شایسته و لایقی برای کنکره 60 باشم. موفق،، پاینده،، و سربلند باشید
تشکر از خانم آزاده عزیز بابت، این مصاحبه.
همسفر زهرا (الف) لژیون 4 شنبه 25 آبان 1398 08:42 ق.ظ
خانم زهره عزیزصحبت های شما بسیار عالی بود مثل همیشه .امیدوارم. من هم بتوانم مثل شما خدمتگذار، شایسته و لایقی برای کنکره 60 باشم. موفق،، پاینده،، و سربلند باشید
تشکر از خانم آزاده عزیز بابت، این مصاحبه.
همسفر زهرا (ب) لژیون ۲۳ جمعه 24 آبان 1398 06:25 ب.ظ
خانم زهره عزیز مثل همیشه بسیار بسیار از شما آموختم
براستی اگر گذشتگان وپیش کسوتان ما درکنگره ۶۰ ,,خواسته های خودشون راتغییر نمیدادند و وفقط به آینده ی خودشون وفرزندانشون فکر می کردند واز وقتشون,,,مالشون وعصاره جانشون نمی گذشتند آیا امروز من می تونستم درچنین بهشتی قرار بگیرم!!!؟
وحالا مسولیت من درقبال مصرف کنندگانی که امروز یادرآینده به آخر خط می رسند چیه ؟؟!آ
بسیار بسیار ممنونم از شما,,خانم آزاده وخانم سحر عزیز که برای انتقال این حس های زیبا
همسفر پریسا جمعه 24 آبان 1398 04:56 ب.ظ
بسیار عالی و آموزنده و پربار مثل همیشه بیان کردید خانم زهره ی عزیزم. وجودتان سرشار از محبت و عشق است و همیشه از شما و مسافر محترمتان بسیار می آموزم
امیدوارم بهترینها برای شما و مسافر محترمتان و خانواده گرامیتان همیشه و بیش از این رقم بخورد.
خداقوت خدمت خانم آزاده و خانم سحر عزیز.
همسفر آزاده از لژیون 10 خانم فاطمه جمعه 24 آبان 1398 04:19 ب.ظ
ضمن عرض سلام وخداقوت خدمت استاد بزرگوارمون خانم زهره عزیز به شما رسیدن به این جایگاه را صمیمانه تبریک میگویم وبرای خودتون وعزیزانتون بهترینها رو آرزو میکنم موفق وپیروز وسلامت باشین.
همسفرمرضیه راهنما لژیون پنجم امین گلی جمعه 24 آبان 1398 12:00 ب.ظ
خانم زهره عزیز تبریک عرض میکنم صحبتهای پر حس وآموزنده شما را خواندم بسیار زیبا سخنی که از دل بر آمده ولاجرم بر دل همگان مینشیند از خانم آزاده و مصاحبه و انتخاب درست و بجا ممنون خدا قوت
همسفرحکمت پنجشنبه 23 آبان 1398 03:18 ب.ظ
خانم زهره عزیزم،بسیارتابسیاراز شما استادبزرگوارم سپاسگزارم که مثل همیشه باحس زیبا مطالب راانتقال دادید امیدوارم توان بخشیدن در تک تک ماهمسفرها هم زنده وپویا شود.
خداقوت خدمت خانم آزاده عزیز
همسفر سمیه پنجشنبه 23 آبان 1398 11:38 ق.ظ
با تقدیم ادب واحترام وعشق خالصانه خدمت استاد عزیزم خانم زهره عزیز ،چقدر زیبا عالی وآموزنده وسرشار از حس خوب ،مثل همیشه از تک تک گفتار وکلام نافذتان آموختم ،همیشه شاد وپیروز وموفق باشید .
همسفر فرزانه ک پنجشنبه 23 آبان 1398 10:10 ق.ظ
با عرض سلام وخدا قوت چقدر زیبا گفتید کسی که ایمان دارد دستش نمیلرزد تبریک به شما که نهایت ایمان را به نمایش گذاشتیدخدمات شما ومسافر گرامیتان بر کسی پوشیده نیست سلامت وپیروز باشید سپاس فراوان از شما وخانم سحر وازاده عزیز
همسفر زهره م از لژیون هشتم پنجشنبه 23 آبان 1398 09:50 ق.ظ
استاد عزیزم صحبت های نابتان وپرعشقتان خیلی درقلب ها نفوذمیکند.وقتی می‌بخشی یعنی از بیرون پولت را می‌دهی و از درون محبتت را می‌دهی، عشقت را می‌دهی، عشق و محبت خالص‌تر و ناب‌تری را دریافت میکنی.
خیلی خداوند راشاکر هستم که من رادر کنارشمااستاد عزیزم قرار داد.از اینکه اولین دنور همسفردراصفهان شدید خیلی به شما استاد عزیزم تبریک میگویم.انشاالله که ماهم بتوانیم جرعه ای از دریافت های کنگره را جبران کنیم.
از کمک راهنماهای عزیز خانم آزاده و خانم سحر هم تشکر میکنم که خالصانه در کنگره خدمت می کنند.
همسفر فهیمه پنجشنبه 23 آبان 1398 09:41 ق.ظ
تشكر از خانم زهره كمك راهنمای عزیزم مثل همیشه از شما بسیار آموختمخدارا شكر بخاطر وجودافرادی چون شما در كنگره كه با اعتقادی راسخ و حسهای خوب تمام توان خود را برای خدمت به همنوع به كار می گیریدان شااله كه در این مسیر خدمتی موفق و پیروز باشید و بتوانیم از شما الگو بگیریم
همسفر فاطمه ف پنجشنبه 23 آبان 1398 09:08 ق.ظ
خانم زهره عزیز بسیار از سخنان سراسر عشق شما آموختم و پای بسیاری از جملات شما اشک ریختم براستی که چه زیبا عشق و عقل و ایمان را در سخنان شما می شود به وضوح دید.
چه زیبا نقش یک همسفر کامل را برای مسافر خود ایفا کردید که امروز لایق رسیدن به این جایگاه شدیداز صمیم قلبم رسیدن و چشیدن طعم این جایگاه را به شما تبریک عرض می کنم و خداوند را سپاس که در این حیات لایق حضور در کنار استادانی چون شما را نصیبم کرد.
خداقوت و سپاس فراوان خدمت خانم سحر و خانم آزاده عزیز بابت تهیه این گزارش پرمحتوا و آموزنده
همسفرزهراپن لژیون ۸ پنجشنبه 23 آبان 1398 01:01 ق.ظ
خداقوت و تبریک استاد عزیزم..خداشکرکه درکنارشماهستم ومی آموزم.. ممنون بابت بیان زیباوکامل و جامع شما معلم عشق و ایمان.. امیدوارم به خواسته ای قلب ی تان برسید..و بهترین ها رابرای شما خانواده ازخداوندبزرگ طلب میکنم..
همسفر خاطره لژیون 14 شیخ بهایی پنجشنبه 23 آبان 1398 12:23 ق.ظ
خانم زهره عزبرم تمام صحبت های شما برآیم آموزنده و تکان دهنده بود اما جمله ای که خیلی منو به تفکر واداشت و شاید مسیر جدیدی را در گرفتن آموزشها برآیم باز کرد این بود که مسافر باید خوب بودن را در همسفر یا همسرش ببیند تا خواسته های او را برآورده کند .........[گل
کسب جایگاه دنور در بخش همسفران گوارای وجودتان، همسفر و همسر خوب
با تشکر از خانم آزاده و خانم سحر که گزارش پر محتوا و زیبایی را به ثبت رساندند
خداقوت به خانم طاهره و آقا مجید که 9 سال پیش بذر به این نکویی کاشتند تا امروزه ثمره هایی چون شما داشته باشد .دست این بزرگواران را می بوسم و انشاءالله همیشه سلامت و شاد باشند
همسفر نجمه لژیون هفتم چهارشنبه 22 آبان 1398 11:26 ب.ظ
باسلام و ادب خدمت کمک راهنمای عزیز خانم زهره از سخنان زیبا و آموزنده شما بسیار تا بسیار لذت بردم وانشالله در زندگی سربلند و سرافراز باشید دوستتان دارم و همیشه به خاطر زحماتی که در کنگره انجام می دهید از شما سپاسگذارم
همسفر مانا چهارشنبه 22 آبان 1398 10:23 ب.ظ
خیلی زیبا گفتید که با تغییر خواسته ها به بخشش میرسیم .خانم زهره عزیز واقعا لذت بردم .
تشکر از خانم آزاده و سحر
همسفر مینا چهارشنبه 22 آبان 1398 07:56 ب.ظ
بسیار آموزنده و زیبا بود خیلی برایم جرقه ی خوبی بود این سخن جناب آقای زرکش که شما مطرح کردید به  قول آقای زرکش: فقط یک‌راه است که انسان بتواند پولش را با خودش به جهان دیگر ببرد و آن‌هم این هست که آن را تبدیل کند، وقتی تو می‌بخشی انگار به تو اجازه می‌دهند که پولت را با خودت ببری و به درد جهان دیگرت هم بخورد
به داشتن شما در کنگره افتخار میکنم و امیدوارم که اولین قدم بسیار بزرگی که برداشتید راه را برای بخشش دیگران هموار کند
همسفر سمیراج چهارشنبه 22 آبان 1398 07:41 ب.ظ
تشکر از خانم آزاده و خانم سحر
من حس می کنم تنها مبالغی که تاکنون به کنگره کمک کرده ام برایم مانده و بقیه رفته است.
در حال حاضر من آمادگی این را دارم که حتی اگر شده سقف بالای سرم را بدهم ودر چادر زندگی کنم ودر عوض به کنگره کمکی بکنم.
خانم زهره بسیار لذت بردم این عشق ، عشق واقعی است امیدوارم تمام همسفران لذت بخشیدن را اگر خواسته قوی دارند بچشند .به نظر من بهترین مکان برای بخشیدن کنگره ۶۰ می باشد.
همسفر سپیده از لژیون خانم خاطره چهارشنبه 22 آبان 1398 07:11 ب.ظ
سلام خدمت کمک راهنمای محترم خانم زهره.ممنونم بابت صحبتهای خوبتان.انشاالله که شما را در جایگاهای بالاتری ببینیم و امیدوارم که موفق و پیروز باشید و به خواسته قلبی خود برسید.
ممنونم از خانم آزاده و خانم سحر عزیز.
همسفر زهراق لژیون‌خانم زهره ت شیخ بهایی چهارشنبه 22 آبان 1398 05:48 ب.ظ
مهربانی را زمانی به معنا درک کردم که در کنار استادی چون شما آموزش گرفتم.گاهی می گویم خدایا چه کرده ایم که اینگونه در حق ما محبت کردی و با اینگونه افراد همنشین شدیم.خانم زهره عزیزم شما به چشم من نه فقط کمک راهنمایم بلکه آموزگار عشق و علم و ادب هستید و بسیار ستودنی!قلب شما آنقدر پهناور است که در وصف نتوان گفت و نتوان نوشت.برای شما و خانواده محترمتان آرامش توام با تمام خواسته هایی که در قلب و ذهن دارید از قدرت برتر خواستارم .باشد که ادامه راه شما باشیم
همسفر شهربانو لژیون ۲۴ چهارشنبه 22 آبان 1398 04:28 ب.ظ
باعرض سلام وخدا قوت خدمت کمک راهنمای محترم خانم زهره ومسافر محترمتان انشاالله خداوند عمر باعزت سلامتی وطول عمر به آقای مهندس وکل خانواده گرامیشان وهمچنین شما ومسافر ‌گرامیتان وهمه عزیزانی که در. لژیون سردار هستند بدهد خیلی متشکرم از آموزشهای نابتان وخداقوت به خدمتگزاران در سایت.
همسفر رویا چهارشنبه 22 آبان 1398 02:50 ب.ظ
مصاحبه ای پر از آموزش ، پر از حس مهربانی و بخشش ، ایمان به باور قوی.
استاد عزیزم از بند بند نوشته هایتان آموختم و اشک ریختم .ممنون از اینکه به من فهماندید که دنیا پر از فرصت و نعمت است باید از روزمرگی هایمان بیرون بیاییم و با چشمی باز تر دور و ورمان را نگاه کنیم و فرصت ها را ببینیم .
بخشش دلی بزرگ می خواهد شما با این بخششتان این سخاوت، این مهربانی شبهای افراد زیادی را به سپیده بدل خواهید کرد
موفق ، ثروتمند ،پیروز باشید .
همسفر اکرم ابراهیمی لژیون خانم خاطره چهارشنبه 22 آبان 1398 02:29 ب.ظ
تشکر و سپاس خدمت کمک راهنمای محترم خانم زهره. بسیار زیبا بیان کردند
وخداقوت خدمت خانم آزاده
و همچنین تشکر میکنم خدمت ، خدمتگزاران سایت
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic